Powstanie i rozw\u00f3j szko\u0142y powszechnej w Bia\u0142ej (1899\u00a0 – 1939)<\/p>\n\n\n\n
Rozw\u00f3j szko\u0142y w Bia\u0142ej rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 prozaicznie. W 1899r. zakupiono drewno na przebudow\u0119 drewnianego ko\u015bci\u00f3\u0142ka. Kiedy proboszcz, ks. Jan Szymborski orzek\u0142, \u017ce drewno nie nadaje si\u0119 na przebudow\u0119 \u015bwi\u0105tyni, w\u0142o\u015bcianie z Bia\u0142ej postanowili zbudowac z niego szko\u0142\u0119. Mury zbudowa\u0142 z w\u0142asnych materia\u0142\u00f3w Urban Marsza\u0142ek, roboty ciesielskie wykona\u0142 Bernard z Kamyka, a stolarka by\u0142a dzie\u0142em J\u00f3zefa Skrzypczyka z Bia\u0142ej G\u00f3rnej. Budynek otrzyma\u0142 s\u0142omian\u0105 strzech\u0119. Fakt ten wskazuje , i\u017c przed ponad stu laty funkcjonowa\u0142o zaanga\u017cowanie spo\u0142eczne w imi\u0119 wy\u017cszych, nadrz\u0119dnych cel\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Nad budow\u0105 sprawowa\u0142 nadz\u00f3r Komitet Budowy, kt\u00f3remu przewodniczy\u0142 w\u00f3jt gminy Kamyk – Wojciech Graczyk.<\/p>\n\n\n\n
Pierwszym nauczycielem by\u0142 Hieronim Ciepielewski (1899 – 1903), kt\u00f3rego trzej uczniowie zostali nauczycielami ( bracia W\u0142adys\u0142aw i Micha\u0142 Miko\u0142ajczykowie ), a jeden pracownikiem (J\u00f3zef Nabia\u0142czyk ). Po nim funkcj\u0119 te powierzono W\u0142adys\u0142awowi Zalewskiemu (1903 – 1906 ). Za jego czas\u00f3w po\u017car, kt\u00f3ry wybuch\u0142 15 czerwca 1904r. w zabudowaniach Franciszka Respondka, przerzuci\u0142 sie na sasiedni budynek szkolny. Wypalon\u0105 szko\u0142\u0119 odbudowali w\u0142asnym kosztem bogaty mieszkaniec Kopca – Babicki. Po odbudowie szko\u0142y uczy\u0142 si\u0119 w niej J\u00f3zef \u017bmijewski, kt\u00f3rego w 1908r. zast\u0105pi\u0142a Stefania Ch\u0105dzy\u0144ska, pracuj\u0105ca w miejscowej szkole do wybuchu I wojny \u015bwiatowej (1914r.).
Wybuch I wojny \u015bwaitowej wstrzyma\u0142 dzia\u0142alno\u015bc szko\u0142y na okres dwu lat. Dopiero w 1916r. wznowiono nauk\u0119 szkoln\u0105. W latach 1916 – 1925 pracowali w szkole kolejno: Fija\u0142kowski, Sikora, Dudek, Tyszman i Kletowski. W 1899 – 1925 szko\u0142a by\u0142a plac\u00f3wk\u0105 jednoklasow\u0105. Z 1 wrze\u015bnia 1925 roku posad\u0119 nauczyciela obj\u0105\u0142 J\u00f3zef Szewczyk, kt\u00f3ry w 1926roku awansowa\u0142 na kierownika szko\u0142y w Bia\u0142ej G\u00f3rnej. Z po\u0142\u0105czenia szk\u00f3\u0142 w Bia\u0142ej i Bia\u0142ej G\u00f3rnej powsta\u0142a szko\u0142a dwuklasowa, w kt\u00f3rej zorganizowano pi\u0119c oddzia\u0142\u00f3w. W roku 1928\/29 podniesiono stopie\u0144 organizacyjny szko\u0142y z dwu do trzyklasowej i zorganizowano sze\u015bc oddzia\u0142\u00f3. Z braku sal lekcyjnych wynaj\u0119to lokal przywatny u Stefana Olejarza za 200 z\u0142otych rocznego czynszu. W latach 1929 – 1939 szko\u0142a pozostawa\u0142a pod kierownictwem J\u00f3zefa Szewczyka i pracowa\u0142y w niej jeszcze dwie nauczycielki: Stefania Wyr\u0119bowska i Wanda Kozieradzka (od 1930 roku ).
W roku szkolnym 1934\/35 szko\u0142a w Bia\u0142ej zosta\u0142a zaszeregowana do szk\u00f3\u0142 drugiego stopnia organizacyjnego szk\u00f3\u0142 o 6 klasach. Prac\u0119 podj\u0105\u0142 w\u00f3wczas nowy nauczyciel Boles\u0142aw Szczypior. Tuz przed wybuchem II wojny \u015bwiatowej powo\u0142ano Tymczasowy Komitet Budowy szko\u0142y w sk\u0142adzie: Franciszek marsza\u0142ek, Antoni Kobis, Jan Nowak, J\u00f3zef Szewczyk, Boles\u0142aw Szczypior, J\u00f3zef Musik, Antoni Olekarz. Mieszkancy rozpocz\u0119li zbieranie sk\u0142adek na rzecz budowy szko\u0142y ( po 10 groszy od morgi gruntu ).
W 1939roku wie\u015b Bia\u0142a znalaz\u0142a si\u0119 w granicach III Rzeszy i administracyjnie w\u0142\u0105czona do powiatu Blachownia. Po zawieszonej dzia\u0142alno\u015bci, nauka zosta\u0142a wznowiona w listopadzie 1940 roku, ale po wywiezieni nauczycieli – m\u0119\u017cczyzn na roboty przymusowe do Niemiec, szko\u0142a polska przesta\u0142a istniec. W budynku szkolnym za\u0142o\u017cono szko\u0142\u0119 dla kolonist\u00f3w niemieckich (1942), kt\u00f3ra funkcjonowa\u0142a do konca 1944 roku.<\/p>\n\n\n\n
Szko\u0142a podstawowa w Bia\u0142ej po II wojnie \u015bwiatowej<\/p>\n\n\n\n
PO przej\u015bciu frontu w lutym 1945 roku nauczyciele J\u00f3zef Szewczyk ( kierownik przedwojenny plac\u00f3wki ), Stefania Kluczniakowa i Boles\u0142aw Szczypior przyst\u0105pili do organizowania nauki szkolnej w oparciu o przedwojenne przepisy. Kiedy kadre zasili\u0142y dwie nowe nauczycielki – Irena Malczewska i W\u0142adys\u0142awa Pi\u0105tkowska – zorganizowano siedem klas, a dzieci uczy\u0142y sie w dw\u00f3ch starych szko\u0142ach w Bia\u0142ej G\u00f3rnej i Bia\u0142ej Dolnej.
W 1950 roku J\u00f3zef Szewczyk, dotychczasowy kierownik, przeszed\u0142 do pracy w ZNP w Cz\u0119stochowie, a jego miejsce zaj\u0105\u0142 Stanis\u0142aw Bednarkiewicz (1950-1964). Szko\u0142a nadal by\u0142a szko\u0142\u0105 siedmioklasow\u0105, a nauka odbywa\u0142a si\u0119 w trzch budynkach: w Bia\u0142ej G\u00f3rnej, Bia\u0142ej Dolnej i w budynku podworskim w Reszt\u00f3wce (tzw. „Dworze”). W plac\u00f3wce w tym czasie pracowali: Karolina i Stanis\u0142aw Bednarkiewiczowie, Boles\u0142aw Szczypior, Irena Malczewska, W\u0142adys\u0142awa Pi\u0105tk\u00f3wna, Rafa\u0142 Papo\u0144, Jan Zielonka, Jadwiga Szafaert, Wac\u0142aw Wilk, Barbara Kozak, J\u00f3zefa i Henry Klechowie.<\/p>\n\n\n\n
W owym czasie w odpowiedzi na has\u0142o 1000 Szk\u00f3\u0142 na Tysi\u0105clecie Pa\u0144stwa Polskiego, 13 grudnia 1958 roku powo\u0142ano Spo\u0142eczny Komitet Budowy Szko\u0142y w Bia\u0142ej. G\u00f3rnej. W sk\u0142ad komitetu weszli: Andrzej Szyma\u0144ski ( przewodnicz\u0105cy ), Rafa\u0142 Papo\u0144 (sekretarz), Stanis\u0142a Bednarkiewicz (skarbnik). Mieszka\u0144cy wsi opodatkowali sie kwot\u0105 250 z\u0142otych od rodziny jako jednorazowa sk\u0142adka na rzecz budowy szko\u0142y. W roku 1959 Bia\u0142a w zbi\u00f3rce na SFBS zdoby\u0142a IV miejsce w skali powiatu, a w 1960r. II w skali wojew\u00f3dztwa katowickiego.
Kiedy w roku 1962 okaza\u0142o si\u0119, \u017ce budowa szko\u0142y nie zosta\u0142a uj\u0119ta w planie, podj\u0119to plan rozbudowy dotychczasowej szko\u0142y (1963). Ale przedsi\u0119wzi\u0119cie to nie dosz\u0142o skutku. Tymczasem sytuacja w szkole uleg\u0142a pogorszeniu, gdyz w roku szkolnym 1966\/67 szko\u0142a w Bia\u0142ej G\u00f3rnej sta\u0142a si\u0119 szko\u0142\u0105 8-klasow\u0105. Starano si\u0119 zbudowac now\u0105 szko\u0142\u0119. Jednak\u017ce wysi\u0142ki okazywa\u0142y si\u0119 bezowocne, a zabiegi kierownik\u00f3w: Rafa\u0142a Paponia, Eugeniusza i Antoniny \u015amiechowskich nie przezwyci\u0119\u017cy\u0142y trudno\u015bci w zakresie budowy plac\u00f3wki szkolnej.
Tymczasem od roku szkolnego 1974\/75 szko\u0142a sta\u0142a si\u0119 fili\u0105 Zbiorczej szko\u0142y Gminnej w Kamyku. Klasy I, II, III jako klasy szko\u0142y filialnej, uczy\u0142y si\u0119 w Bia\u0142ej. W 1977\/78r. w budynku szko\u0142y w Bia\u0142ej G\u00f3rnej uruchomiono oddzia\u0142 przedszkolny prowadzony przez Jadwig\u0119 Stachersk\u0105 oraz urz\u0105dzono \u015bwietlic\u0119 Ko\u0142a Gospody\u0144 Wiejskich. Po zlikwidowaniu gminy w Kamyku, do Bia\u0142ej wr\u00f3ci\u0142y klasy IV, V, VI. Utworzono w\u00f3wczas ni\u017cej zorganizowan\u0105 (niepe\u0142n\u0105)szko\u0142\u0119 podstawow\u0105.
W wyniku zmian 2 czerwca 1984 roku zawi\u0105za\u0142 si\u0119 20-osobowy Spo\u0142eczny Komitet Budowy szko\u0142y i Przedszkola w Bia\u0142ej, a funkcj\u0119 dyrektora obj\u0119\u0142a mgr Irena Heluszka (1985 – 1992). W roku szkolnym 1991\/92 szko\u0142a sta\u0142a si\u0119 plac\u00f3wka 7-klasow\u0105, a od nast\u0119pnego – pe\u0142n\u0105 szko\u0142\u0105 8-klasow\u0105.
W roku 1992 w wyniku konkursu funkcj\u0119 dyrektora szko\u0142y obj\u0119\u0142a mgr Lidia Kruczy\u0144ska.
W mi\u0119dzyczasie podj\u0119to budow\u0105 szko\u0142y. W roku 1986 wykonczono dokumentacj\u0119 nowej szko\u0142y i przedszkola w Bia\u0142ej przez SADSARP z Cz\u0119stochowy, a 7 czerwca 1989 roku po\u0142o\u017cono kamie\u0144 w\u0119gielny. Budowa szko\u0142y trwa\u0142a 6 lat i by\u0142a wspomagana przez Rade Miasta i Gminy K\u0142obuck oraz Kuratorium O\u015bwiaty w Cz\u0119stochowie. Wobec braku \u015brodk\u00f3w finansowych i postepuj\u0105cej inflacji, zrealizowano tylko segment obejmuj\u0105cy 6 sal i 4 ma\u0142e salki dydaktyczne. W ten spos\u00f3b zamiary budowy nowej plac\u00f3wki szkolnej w Bia\u0142ej zosta\u0142y doprowadzone do ko\u0144ca, chocia\u017c zamierzenia by\u0142y inne…<\/p>\n\n\n\n
„Gazeta Cz\u0119stochowska” nr 6\/439 z 2000 roku<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Powstanie i rozw\u00f3j szko\u0142y powszechnej w Bia\u0142ej (1899\u00a0 – 1939) Rozw\u00f3j szko\u0142y w Bia\u0142ej rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 prozaicznie. W 1899r. zakupiono drewno na przebudow\u0119 drewnianego ko\u015bci\u00f3\u0142ka. Kiedy proboszcz, ks. Jan Szymborski orzek\u0142, \u017ce drewno nie nadaje si\u0119 na przebudow\u0119 \u015bwi\u0105tyni, w\u0142o\u015bcianie … Czytaj dalej